NAKAJİMA MİYUKİ İSMİ İKİNCİ KEZ KARABATAK’TA

“Bütün yırtıcı hayvanlar

yaralandıklarında dişlerini gösterirler

Son bir gayretle.

İnsanlar,

duymak istedikleri cevabı alıncaya kadar

soru sormaya devam eden varlıklar değil mi?

Ben, senden bana söyleyebileceğin en büyük yalanı işitmeye geldim

Onun için hala bu şehirde ayak sürtüyorum.”

 

Bunlar bir şarkının sözleri. Bestecisi ve söz yazarı Nakajima Miyuki.

 

Hokkaido, Japonya’nın en kuzeydeki adası. Rusya’ya komşu. Soğuk. Nakajima Miyuki orada dünyaya gelmiş. İlk kez 1975 yılında bir üniversite öğrencisi iken gitarı eşliğinde  kendi bestesi  ile  katıldığı bir  yarışmada sesini duyuran Nakajima Miyuki daha ilk şarkısında hayatı sorgulamaya başlamıştır:

 

“Birden ve beklenmedik bir şekilde biten

Bitebilen bu hayat

Da nedir ki.”

 

O şarkıdaki ses bugüne gelinceye kadar belli ki kendini çok terbiye etmiş. 2006 yılında Yoshida Takuro ile bir konserin içinde sadece tek şarkı için bir araya geldiklerinde, şarkısını söylerken, sağ kolunu sol dirseğine kavuşturmak dışında hiçbir sahne hareketi yapmayan Nakajima Miyuki’yi performansından dolayı  takdir etmemek  mümkün değil. İnsanlar değişik işlerde çok büyük başarılara ulaşabiliyorlar ve bir şarkıcının sesini bu kadar güçlü kullanabilmesi bunun bir güzel örneği.

 

Onun şarkılarını birçok insan söylemeye gayret etmiş olsa bile, bir kere ondan  dinleyenlerin, başkalarından dinlemeye katlanmaları gerekebilir. Belki de bunun tek istisnası Yoshida Takuro’dur.

 

İnsanların bir günlerini nasıl geçirdiklerini haykırarak anlattığı “honjitsu mijukumono” isimli şarkıda  şunları söyler:

 

“zorla, tökezle bir günün geçsin

Gurur yap, kibir yap bir günün geçsin

İnat et, burnunu sok bir günün geçsin

ne olurdu biri olanı biteni bir güzel anlatsaydı

Nezaket sahibi bir insan arayıp duruyorum

maalesef, bugün hâlâ

Ben ham bir insanım, olmamış.”

 

Bunları dinlerken,  Erkan Oğur’un söylediği  “eksiklik kendi özümde”  şarkısını hatırlıyorum hep. Biri o kadar sessiz söylerken, bir diğeri bağırarak söylüyor bunu. Bağıran kadın ve sükûneti  seçen bir erkek. Ama ikisi de kendilerine en az yakışacak olanı en çok yakıştırmayı becerecek bir ustalık sergiliyorlar.

 

Nakajima Miyuki’nin yaptığı müziğin özeti şu olabilir: Hafif Batı Müziği’ni batılılardan daha güzel yapmak ve söylemek mümkündür. Şarkı sözlerine atfen yazılar yazan bazı insanlar, Japon olmalarına rağmen Japonca’sını anlamakta zorlandıklarını söylerken, bazıları da çok derinde saklı Budist öğretilere dikkat çekerler: 

 

“Bilmediklerimizi öğrenmeye başladığımızda

Bizler olgunlaşmaya yöneliriz

Fakat sonuna kadar öğrenemeyeceğimiz şeyler de var

Hiçbir şey kazanmadan yaşamak ve

Hiçbir şey olamadan yanıp gitmek varsa da

Sadece benim varlığımla sevinç duyan birisi

Bir yerlerde muhakkak var.”

 

Yoshida Takuro, konserde kendisine bir şarkısı dolayısıyla katılan Nakajima Miyuki’yi uğurlarken arkasından şöyle diyor: “Nakajima Miyuki, iyi bir insan. Yaşlandıkça iyileşti. Gençken hepimiz gibi biraz tuhaftı.”

 

Karabatak’ın eski sayılarından birinde, Dr. Faust’u ele aldığımızda Nakajima Miyuki’den  ilk defa  söz etmek zorunda kalmıştım: “Goethe’nin hayatı söz konusu olunca aşkları,  resmi, gayri resmi evlilikleri ile dedikodulara çokça konu edildiği görülür.  Son aşkını yaşarken kendi 71, sevdiği kadın 17 yaşındadır. Goethe’nin aşklarının sayısı üzerine bile kitap yazılır. Keşke Goethe,  Japon şarkıcı  Nakajima Miyuki’den  şu şarkıyı dinlemiş olsaydı: ‘bir kadın arıyorsun öyle mi / sen aslında kendini arıyorsun.’”

 

Tokyo’da, Futakotamagawa denen yerde nehir kenarında dolaşırken Keiko, benim ona ilgime karşılık şunları söyledi: “Kadınların gözyaşı dolu akşamlarının şarkıcısı olarak da  bilinir.”  Bob Marley tam da bunun aksine “kadınlar olmasaydı  gözyaşı da olmazdı” demişti oysa.

 

Ülkemizde çok tanınıyor olmasa da Nakajima Miyuki için “yaşadığımız gezegendeki en muhteşem şarkıcı” diye yorum yapan batılı hayranları da var.

 

Besteleri yavaş bir ritim barındıran  duygusal şarkılar içerse de çok hızlı ve yüksek  tempoda şarkıları da var. Babam  Türk Sanat Müziği hayranı olarak,  bizleri  Hafif Batı Müziği dinlerken gördüğünde, eleştirel bir söz olarak  “bunlar ikinci bir kez söylenebiliyor mu” derdi. Ben, böyle bir eleştirel yaklaşım içermeksizin, Nakajima Miyuki’nin bazı şarkılarının başkaları tarafından söylenemeyeceğini hissediyorum.

 

Konserlerinde kendine eşlik eden vokalistler dahil müzisyenleri anmamak haksızlık olacak. Nakajima Miyuki ve çalışma arkadaşlarının eline sağlık. 

Eser Sahibi:
0 Yorum Bulunmaktadır.

Yorum Yapın!

Gerekli tüm alanları lütfen doldurunuz. *