Avuçların Özgürlüğü

nisan-her sabah korku çıkardı babamın cebinden
çabucak elime tutuşturduğu
her sabah ağaçlar içinde bir okula girerdim
kulaklarımı çeken elden korkardım
beni şeytan gibi anan sesten

biz her sabah milyonlarca arkadaş
(belki sırf bu yüzden
ölene kadar bir çift avuçla yaşayacağız)
açtık alnımızı
gözlerinden kanun fışkıran
zalim bir adamın portresine

mayıs-yavaş yavaş çektiler seni kundaktan
yavaş yavaş soydular üzerindeki tarlaları
anan ipliğinden bir parça iplik
baban kollarından bir parça
dağlara kaçan bir sesin var
sana gelecek kıyameti çiçekler ayıklasın

0 Yorum Bulunmaktadır.

Yorum Yapın!

Gerekli tüm alanları lütfen doldurunuz. *