Gölgede Karar Kılınacağı

yanağına yakın, görürüm onu mermerin ince oyuğu, kandırır gözlerimi havada resim
ayın ışığı bu kadar, tokmağı zaferin hızlı gelmeler, sahi oynayıp durur resim
kurulmasaydı çadırlar erkenden, kılıcımdan akmazdı sesleri yaprakların
ayağıma batıp duran dağlar, batmasaydı eğer

şaşırmış değilim yolumu, pası dökülür ibrelerin hem, dökülsün önümde heykeller
ama sağır onlar, kölesiz değilim ne de mülksüz kıyıdan tâ buraya
bahçeler, ruhlarıyla birlikte otlar, görürüm elimin altında demirler, çekiçler
hızlıca geçip gidiyorsunuz, böyle böyle şeyler hızlıca geçiyorsunuz
inanmışların hayretine dönüşür resim, ateşin içine kurulmalı çadırlar
sanırım öyle olmalı, bir kıvılcım, tutuşmazdı elbet konuşmasaydı rüzgâr
sanırım öyle olmalı gölgeye değil, daha asil deyin böyle daha asil
nerede ayaklarım önemi yok, deyin ki bana değildir ayaklar yanan ateşte
şaşırmış değilim yolumu, anlatacaklarım uzun sizde sabır nerede

görürüm onu kolumdan uçurduğum haberci, konar döner konar fısıldar
“çabuk karar veriyorsun dünya değildir sensin kılıcını bileyen” ama benim insan olan
dikerim söktüğüm şeyleri bunu bilemez işte soyutlanarak ağacın salınışında

0 Yorum Bulunmaktadır.

Yorum Yapın!

Gerekli tüm alanları lütfen doldurunuz. *