KURT - FERÎDÛN-İ MUŞÎRÎ

Çev. Prof. Dr. A. Naci Tokmak

 

Bilge biri dedi ki: “Âsî, bencil bir kurt,

Her insanın bünyesinde tutmuştur yurt.”

 

Hiç şüphesiz, vardır aralarında bir kapışma,

Gece, gündüz insanla serkeş kurt arasında.

 

Bu kurda yetmez kaba kuvvetle, kol gücü.

Akıllı kişi bilir, kendisidir bu sorunu çözücü.

 

Dünya’da var sıkıntılı ve perişan pek çok kişi,

Kendi kurdunun boğazına iyice sarılmaktır işi.

 

Kim bilir ne kadar çok cesur babayiğit vardır?

Ancak ne yazık ki kendi kurdunun esareti altındadır.

 

Her kim içindeki kurdun getirirse sırtını yere,

Giderek döner o kişi pîr ü pâk, tertemiz bir ere.

 

Yenilirse durmadan kendi kurduna bir kişi,

İnsan görünümünde olsa da kurttur o kişi.

 

Kendi kurduna uyarak hareket ederse kişi,

İnsanlıktan çıkar, adeta kurt gibi olur o kişi.

 

Gençlik çağında çalış içindeki kurdun katline,

Seninle birlikte yaşlanırsa kurt, vay senin hâline.

 

Yaşlanınca aslan kesilsen bile bir yararı yok,

Yaşlı kurtla savaşmaya bil ki artık gücün yok.

 

Durmadan birbirini parçalıyorsa insanlar,

Kurtlarını rehber edinmişlerdir o insanlar.

 

Bilir misin insan neden bu kadar dertlidir?

Çünkü kurdun fermanıyla hareket etmektedir.

 

Birbiriyle uyuşup anlaşan o zalim insanlar,

Kurtları da birbirine aşina olanlardır o insanlar.

 

Kurtlar sürü hâlinde gezerler, insan garîb,

Acaba kime söylemek gerek bu hâl-i acîb.

0 Yorum Bulunmaktadır.

Yorum Yapın!

Gerekli tüm alanları lütfen doldurunuz. *