MADEM Kİ DAVULLAR ve TROMPETLER GELDİ

beynim kıyıdaki otlar kadar ürkek

gözleriyle derin bir mezarı ovuyor beynim

dünyaya çekilen bu ruhumla ne yapmalı

ne yapmalı ağrıya doymuş karnımla

düşününce bir hayvan gibi doğruluyorum

belim doğruluyor göğsüm alnım

esniyorum esniyorum aç ağızlar gördükçe

çünkü öyleler

         öyleler ah

            yiyemedikleri ağaç

                 ancak cennette

gevşetiyor kucağını dünya

her yüzyıl dünyaya bir yalan bırakıyor

oysa

bizlere rüya gördürecek

bir kehanet de

                          kalmadı

ama inatla

inat bir ırk kadar inat

mutluluk kadar

inatla

barajlara abanıyor kanım sürekli

abanıyor ki çatlayacak kadar

sonra

aç çocuklara abanıyor

aç çocuklara

çatlatacak kadar

Eser Sahibi:
0 Yorum Bulunmaktadır.

Yorum Yapın!

Gerekli tüm alanları lütfen doldurunuz. *