VARLIĞINI YİTİREN BİBLO

Öykü
Birinin iyi olmadığımı bilmesine alışık değilim. Hiç iyi olmadım. Ve bunu sahte yaşamım boyunca, kimse bilmedi. Korkaktım çünkü ben; korkak ve kusurlu. İyi olmadığımı yanlışlıkla öğrenen o insanın yanından, hemen gitmek istiyordum; bir an evvel uzakl... ,…

KİRPİĞİME YIKILAN EV

Öykü
Beni ağlatan hiçbir çocuğa, “Babama söyleyeyim de gör!” demedim. Hâlâ demiyorum, onlar bunu demediğim için ağlatıyorlar beni.   Bir çocuk vardı, adının yanında zalim bir lakap! Onun benimle alay etmesine, kü... ,…

DİL ÇIKARAN AĞAÇLAR

Öykü
Ben evlenirken, babam ağaçları suluyordu. Yere çömelip herkese sırtını dönmüştü, küserek tahtını terk eden gururlu bir kral gibi. Annem tel tel ayrılıyordu kendinden. Bunu biliyordum, hiçbir şeye özenmedim. Saç, makyaj, kı... ,…